“Ik kijk uit naar het einde van de opleiding, maar ik ga het ook missen” (deel 3)

Even voorstellen: Raymond zit sinds 1 januari 2024 bij de brandweer in Winschoten en sindsdien loopt hij ook mee als aspirant-manschap. Inmiddels is hij bijna klaar met zijn opleiding tot manschap. In het dagelijks leven is Raymond kraanmachinist. Hij is 32 jaar, getrouwd en heeft twee kinderen van 5 en 7 jaar. In deze serie artikelen vertelt hij over zijn ervaringen als aspirant-manschap bij de brandweer en het verloop van de opleiding.

“Het is alweer even geleden dat ik iets van me liet horen, en inmiddels ben ik dan ook bijna klaar met de opleiding! Ik ben al een heel eind op weg met het onderdeel THV/IBGS (Technische Hulpverlening/Incidentbestrijding Gevaarlijke Stoffen). Volgende week heb ik een tussentijdse toets, en daarna nog een theorietoets en het examen. Ik vind het een heel interessant onderdeel, maar ook lastig. Als je een slachtoffer moet redden is er haast bij en kan het gaan om levens. Maar soms kun je juist ook je rust nemen, om even goed te onderzoeken met wat voor gevaarlijke stof je te maken hebt.

Schoorsteenbrand en vermoeden van koolmonoxide

Ik heb intussen al veel inzetten gedraaid. Niet alleen als aspirant, maar ook als manschap bij branden! Ik heb ook zeker al vlammen gezien. Een tijdje geleden waren er zelfs drie uitrukken op één dag. In de ochtend was er een melding van een man die onwel was geworden in zijn woning. Hij was versuft en er zat vocht aan de binnenkant van de ramen, waardoor er een vermoeden van koolmonoxide was. Dat bleek uiteindelijk niet het geval. Wij hebben het slachtoffer op een redmat gelegd en uit de woning gehaald, zodat de mensen van de ambulance hem konden behandelen.

’s Middags was er een brandmelding, er bleek brand te zijn ontstaan in de oplaadstekker van een hybride auto. Die heeft een collega geblust. Later in de middag was er weer een brandmelding, dit keer bleek het om een schoorsteenbrand te gaan. Dat was wel een uitdaging, want we konden de brandhaard niet vinden. Uiteindelijk bleek het te smeulen achter de schouw. We zijn uren bezig geweest met het zoeken naar de brandhaard en het slopen van delen rondom de open haard. Heel leerzaam!

Trefbal met ademlucht

Verder is het op de post leuk en gezellig, inmiddels ken ik iedereen goed. We hebben elke twee weken een oefenavond en soms doen we bijzondere dingen. Zo speelden we laatst een potje trefbal met ademlucht op, om te ontdekken en ervaren hoe lang je eigenlijk met je ademlucht kunt doen. Hoe wilder en drukker je doet en beweegt, hoe eerder je tank leeg is. De uitdaging was dus om zo zuinig mogelijk met je lucht om te gaan.

Aan de ene kant kijk ik uit naar het einde van de opleiding, want het is wel een last die dan van me afvalt. Aan de andere kant ga ik het ook missen om elke maandag met de opleidingsgroep bij elkaar te komen. Het is een gezellige club met jongens en meiden van andere posten zoals Pekela en Finsterwolde. Dat klikt hartstikke goed en er ontstaat toch kameraadschap. Straks komen we elkaar misschien tijdens een uitruk weer tegen, dat zou tof zijn!”