Bij de brandweer gebeuren aan de lopende band heldhaftige dingen, sta je constant onder spanning, ren je net zo vaak door vlammenzeeën als dat je koffie haalt en tussendoor glij je via de brandweerpaal naar beneden. Toch? Wel als we de stereotyperingen moeten geloven, inderdaad. Maar volg de 31-jarige Espérence een dag en je ontdekt iets anders, want dít is het echte werk: leren, trainen, uitrukken en klaarstaan voor mensen in nood.
Wie ’s ochtends de kazerne binnenkomt, valt meteen op dat alles rust en routine ademt. Je ruikt de geur van verse koffie en er klinkt gelach en geklets vanaf de grote tafel in de kantine: het is het begin van een 24-uursdienst. Espérence, die nu tweeënhalf jaar bij de beroepsbrandweer in Groningen werkt, is onderdeel van de routine. Het vak van brandweervrouw draait voor haar naast het helpen van mensen óók om het oefenen en 24/7 beschikbaar zijn samen met je ploeg.
Van voeding naar vuur
Espérence switchte na haar studie Voeding en Diëtetiek tussen werken in een bakkerij, de sportbranche en een baan als diëtist. Toch miste ze iets, en dus zette ze op papier wat ze eigenlijk zocht in een baan: afwisseling, uitdaging en beweging. In teamverband, met haar handen werken, en zéker geen kantoorbaan. Al deze factoren samen, brachten haar op één specifiek spoor: dat van de brandweer.
Haar achtergrond blijkt ook waardevol in dit vakgebied, ontdekt Espérence al snel: “Als diëtist leerde ik al om mensen gerust te stellen, uitleg te geven en te begeleiden. Bij de brandweer komt dat terug als ik bijvoorbeeld iemand moet kalmeren bij een reanimatie of een andere ingrijpende gebeurtenis. Daarnaast is fysieke fitheid, samenwerken en snel handelen in stressvolle situaties een rode draad in alles wat ik doe.”
De werkelijkheid bij de brandweer
Espérence vervolgt: “De weg naar het uniform begon voor mij met een informatiebijeenkomst en het schrijven van een motivatiebrief. Daaropvolgend deed ik verschillende testen. Ik doorstond alle selecties en na een aantal maanden startte ik bij de brandweer.”
Vooraf dacht Espérence dat haar werkdagen vooral zouden bestaan uit uitrukken, adrenaline en hectiek. In werkelijkheid is het een afwisseling van oefenen, trainen, sóms adrenaline en uitrukken en daarnaast vooral paraat staan. Gemiddeld heeft ze drie inzetten per dienst. En dan hebben we het niet direct over brand. “Vaak is het voor iets kleins, zoals stankoverlast. Dan blijkt er weer iemand terpentine door het riool gespoeld te hebben of een studentenhuis lang niet schoongemaakt te zijn. Wat maakt haar werk dan zo leuk? “De combinatie van leren, oefenen, fysieke uitdagingen en het werken in een team maakt dat ik mijn werk zo waardeer. Het voelt nooit alsof ik naar mijn werk ga. Ik leer, oefen, help mensen en dieren, en ben onderdeel van een hecht team dat er altijd is voor elkaar. Dat is waarvoor ik het doe.”
Inspanning en ontspanning wisselen elkaar af. En dat moest wennen: “Ik weet nog dat ik het eerst moeilijk vond om me hier echt te ontspannen. De eerste nacht heb ik bijvoorbeeld amper geslapen; ik oefende continu of ik wel snel genoeg zou zijn met aankleden als we zouden moeten uitrukken. Nu kan ik dat beter loslaten. Soms vergeet ik zelfs dat ik oproepbaar ben, totdat die oplopende piep klinkt.”
Het team als thuisbasis
Het leven samen tijdens die 24-uursdiensten is een belangrijk onderdeel van het vak. “Je zit lang op elkaars lip. Soms met zes collega’s, soms met twaalf of achttien. Het voelt als een gezin. Iedereen kent elkaar goed en ondersteunt elkaar tijdens zowel uitrukken als oefening. Het teamgevoel is echt wat dit werk bijzonder maakt.” Door het continue samen oefenen en trainen, is het team fysiek fit én op elkaar ingespeeld.
Ook mentale fitheid is een onderwerp waar Espérence bewust mee omgaat. “Na heftige incidenten hebben we altijd een nabespreking. Zelfkennis en het om hulp dúrven vragen, zijn hierbij cruciaal. Thuis kun je soms dingen bespreken, maar collega’s begrijpen precies wat je doormaakt.”
Ritme en vrijheid
Werken bij de brandweer betekent dat je soms privémomenten mist. “Mijn vriendin vindt dat soms jammer, maar je leert ermee omgaan. Het werk vraagt flexibiliteit, ook van thuis. Vooral voor mensen met kinderen is dat iets om rekening mee te houden. Tegelijkertijd heb je een unieke vrijheid en kun je een deel van je 24-uursdienst zelf invullen: sporten, leren, sociale contacten, of je terugtrekken op de kazerne. Dat maakt de dag veelzijdig en motiverend.”
Techniek en leren
Een van de vaardigheden die Espérence heeft ontwikkeld sinds ze in dienst is, is haar technisch inzicht. Ze leert continu nieuwe vaardigheden: voertuigen bedienen, het gebruik van pompen of gereedschap en nieuwe technieken toepassen tijdens oefeningen. “Je hoeft geen techneut te zijn, maar je moet praktisch inzicht hebben en nieuwsgierig zijn om te leren. Het proces van oefenen, trainen en verbeteren is één van de leukste aspecten van dit werk.”
Advies voor nieuwe aanwas
Espérence wil graag afsluiten met een boodschap voor geïnteresseerden: “Wil je solliciteren bij de brandweer? Doe het, maar denk goed na over wat je zoekt in werk. Als je niet stressbestendig bent, moeite hebt met geduld, niet flexibel bent of geen oplossingen kunt bedenken onder druk, is het niets voor jou. Maar als je nieuwsgierig bent, bereid bent continu te leren, fysiek en mentaal fit bent en van samenwerken houdt, krijg je er geweldig werk én een tweede thuis voor terug.”